De onderwijzer aan het woord
In 1912 kregen de dorpsonderwijzers van de hoofdinspecteur de opdracht een monografie over hun dorp te schrijven voor de onderwijsconferenties. Voor Molières werd deze verhandeling geschreven door de toenmalige onderwijzer, de heer Charrière. Hij vertelt ons heel wat over het leven in die tijd.
Zo betreurde hij het dat de bevolking van het dorp was teruggelopen van 626 inwoners in 1901 naar 558 in 1912. De plattelandsvlucht, die reeds in de 19e eeuw was begonnen, ging dus verder en zou tot het begin van de 21e eeuw voortduren.
De wegen
Hij verheugde zich over de goede kwaliteit van de wegen en hun grote aantal, waardoor alle gehuchten bediend konden worden. De huidige D27 was toen al een belangrijke route voor het vervoer van goederen vanuit Le Buisson (waar sinds het einde van de 19e eeuw een treinstation was) en voor de verkoop van vee, hout, wijn en andere streekproducten. Deze wegen waren uiteraard nog niet geasfalteerd, maar werden zorgvuldig onderhouden met de stenen uit de Bessède.
Over de D27 zei meneer Charrière: “Noteer dat deze weg niet door het centrum van Molières loopt, maar het minachtend op 600 meter noorderlijk laat liggen; ook dit is een van die anomalieën die moeilijk te verklaren zijn.”
Een eeuw later waarderen wij, integendeel, het feit dat geen enkele grote weg het dorpscentrum doorkruist en dat er nauwelijks doorgaand verkeer is. Dit draagt vandaag juist bij tot de charme van ons dorp.
Over bossen en velden
De eiken- en kastanjebossen, vertelt hij ons, werden regelmatig gekapt. Eik (569 ha) werd vooral gebruikt als brandhout en kastanje (166 ha), veelal kastanjetenen, diende voor de fabricatie van hoepels voor tonnen. 152 ha werden geëxploiteerd voor de productie van tamme kastanjes. In die tijd waren er nauwelijks dennenbomen (50 a).
Aan het begin van de 20e eeuw was er nog een vrij grote wijnproductie. Zo’n 100 ha waren met wijnstokken beplant en elk jaar werden ongeveer 500 vaten wijn geproduceerd.
De tabaksteelt had zijn intrede gedaan in Molières. In 1912 was er ongeveer 20 hectare aan gewijd. Deze teelt vergde veel zorg en was erg arbeidsintensief, maar was zeer lucratief: een met tabak beplante hectare bracht meer dan 1100 F op, terwijl een met tarwe beplante hectare slechts 400 F opbracht, d.w.z. bijna driemaal minder.
Andere vermelde gewassen zijn: tarwe (200 ha) en vervolgens, in wisselende hoeveelheden: maïs, rogge, haver, aardappelen, aardperen, bonen, enz. Wat de fruitteelt betreft, vermeldt hij de productie van pruimen uit Agen en walnoten.
Over de landbouw zegt “meester Charrière” in 1912 het volgende: “Onze vooruitstrevende boeren stappen af van de routine en gaan intelligent te werk; dankzij hun vakvereniging kunnen zij tegen lagere prijzen kunstmest aankopen en die op steeds grotere schaal gebruiken. […] ”
De visie op landbouw is sindsdien sterk veranderd. Er zijn zeker landbouwers die chemische meststoffen en pesticiden gebruiken, maar de tendens is om het gebruik daarvan te verminderen en steeds meer onder hen schakelen over op biologische of duurzame landbouw.
Een actieve gemeenschap
Molières was een levendig dorp met twee kruidenierswinkels, twee herbergiers, een bakker, een varkensslager en een handelaar in gevogelte, twee klompenmakers, twee schoenmakers, twee smeden die ook fietsen en landbouwmachines verkochten, een kleermaker, een timmerman, een wagenmaker, een metselaar en ten slotte, wat zeer waardevol was, een arts en een veearts.
Elke eerste woensdag van de maand vond er een veemarkt plaats. Jammer genoeg hadden deze markten intussen veel van hun betekenis verloren. Sinds de komst van de spoorweg in de streek, ontwikkelde de handelsactiviteit zich meer en meer in de buurt van de stations, ten nadele van verder afgelegen dorpen zoals Molières.
In 1912 was alles klaar voor de plaatsing van een telefooncel.
Molières had twee scholen: de jongensschool, gebouwd in 1875 en gevestigd in de huidige feestzaal, en de meisjesschool, gebouwd in 1894, tegenwoordig de Montessorischool.
Na een bewogen verleden, ging Molières rustig de 20e eeuw in.
Molières in de 20e eeuw
De 2e wereldoorlog
Eén datum staat nog steeds in de geheugens gegrift:
28 juni 1944.
Het leven herneemt
De jaren '50 en '60: veel levensvreugde en vertrouwen in de toekomst.
Stromend water!
Gedaan met water halen bij de bronnen, hier komt het kraantjeswater!
Einde van de 20e E.
Een portret van Molières, geschreven aan het begin van onze 21e eeuw.
Credits:
De meeste afbeeldingen op deze pagina zijn afkomstig uit een privé-collectie postkaarten.
De met een ¤ gemarkeerde foto’s zijn afkomstig uit een verzameling foto’s die door dorpsbewoners ter beschikking zijn gesteld tijdens de voorbereiding van een fototentoonstelling over Molières. Het was voor ons onmogelijk de herkomst van al deze foto’s te achterhalen. Ben je de eigenaar van één van de gebruikte foto’s? Wil je liever niet dat we ze gebruiken of wil je graag dat je credit vermeld wordt? Aarzel niet om contact met ons op te nemen. We zullen graag op je verzoek ingaan.
De afbeelding van de “Monographie des Communes du Canton de Cadouin” is een foto van de boekomslag van de uitgave van 2007 door “L’ Hydre Éditions” uit Cahors.
