De ruïnes van het kasteel van Molières

De ruïnes van het kasteel

Home » Ons erfgoed » Het kasteel van Molières

De ruïnes van het kasteel van Molières bevinden zich op een steenworp van het dorpsplein. Het was een vesting die vanaf 1314 gebouwd werd op bevel van Guilhem de Toulouse, seneschalk van de Perigord onder Eduard II, koning van Engeland.

Wanneer je het dorpsplein in noordoostelijke richting verlaat via de weg die naar het kerkhof leidt, dan zie je na enkele meters op je rechterkant de toegangspoort.

De vesting is een vierkante constructie van 40 meter op 40, die op elke hoek werd versterkt door een vierkante toren. De meer dan twee meter dikke weermuren vormden de omwalling. Steunberen, telkens gebouwd midden tussen 2 torens, zorgden voor extra versteviging. Bovenaan werden de weermuren bekroond met een weergang.

De toegangspoort bevindt zich tussen twee steunberen en werd beschermd door een valhek, waarvan de behuizing nog te zien is aan de rechterkant.

In het midden van de binnenplaats staat de donjon. Dit gebouw dateert waarschijnlijk van vóór de rest van de constructie. De donjon heeft een zijde van 6 meter en had drie niveaus. Oorspronkelijk was er geen toegang tot de benedenverdieping. De eerste verdieping was toegankelijk via een houten ladder die in geval van gevaar verwijderd kon worden.

In de zone helemaal achteraan, aan de overkant van de ingang, zijn er sporen zichtbaar van een woning. Was dit de woonst van de commandant van het garnizoen? Dit huis was versierd met een sierlijke nis met een drielobbige boog.

Andere woonruimtes bevonden zich in de torens en op de binnenplaats van het kasteel.

Op de binnenplaats bevindt zich een in de rotsen uitgegraven waterput van 50 voet diep (iets meer dan 13 meter). Zoals in alle fortificaties, was de aanwezigheid van drinkwater essentieel.

Wegens geldgebrek kon de vesting niet voltooid worden en dienden de bouwwerken in 1320 stopgezet. Waarschijnlijk werd ze tijdens de renaissance verbouwd en bewoond.

Na de Franse Revolutie werd het kasteel verkocht. De nieuwe eigenaar sloopte het stukje bij beetje om de materialen te verkopen. Dit verklaart waarom de grote hoekstenen tot aan de basis zijn weggebroken.

In 1948 werd het kasteel geklasseerd als Historisch Monument.

Vandaag is dit privé-monument om veiligheidsredenen helaas niet toegankelijk voor het publiek. Maar aarzel vooral niet om er eens omheen te wandelen en de indrukwekkende muren te bewonderen.