Creatie van onze gîte d'étape - stap 3: tijd voor de afbraakwerken
Het is intussen februari 2025 en we kunnen beginnen aan de werken in de linkervleugel. Hier komt het voornaamste deel van onze gîte d’étape.
We zijn supergemotiveerd en besluiten daarom de afbraakwerken zelf te doen. Tja, waarom ook niet?
Eerst enkele voorbereidende stappen…
Voordat we met de afbraak kunnen beginnen, moet de ruimte helemaal leeg gemaakt worden. De gloednieuwe slaapzaal en de garage worden omgetoverd tot opslagruimte voor meubels en we slagen erin om een paar spullen te verkopen.
We schakelen ons sociaal netwerk in en vinden iemand die onze badkamermeubels wil adopteren om ze om te bouwen tot keukenmeubels.
Een andere familie wil onze oude gietijzeren badkuip wel overnemen. We gaan je niet vertellen hoe moeilijk het was om dit monster van bijna 200 kg uit de eerste verdieping van het huis te krijgen! Ze brengt haar oude dag nu door als waterreservoir in een mooie tuin in de buurt.
Het verhaal van een schouw…
In de grootste kamer op de bovenverdieping stond een min of meer moderne schouw. Ze stond wat scheef en ze was, eerlijk gezegd, niet echt mooi.
Omdat we niet van plan waren om ze te gebruiken, en na overleg met een professional, zijn we begonnen met de afbraak van de eerste mantel, die geen steunfunctie had. Geen wonder dat ze niet meer gebruikt werd! Het hele huis moet destijds vol rook hebben gehangen, want er waren overal gaten en spleten. Het was eerlijk gezegd een redelijk onrustwekkend gezicht. En omdat we voorzichtig zijn, zijn we hier dan maar gestopt!
Voor de verdere afbraak van de schouw hebben we de hulp ingeroepen van professionals, en dat betekent dus: even geduld…
Sloop die muren om je heen…
Omdat we de hele ruimte willen herinrichten, beginnen we met het weghalen van alle oude scheidingswanden en valse plafonds.
Het begint vrij eenvoudig met de muren en plafonds van de oude badkamer en het toilet. Die zijn vrij recent en gebouwd met gipsplaten. Simpel!?
Even later komen we aan oudere scheidingswanden, gebouwd uit holle bakstenen. Uiteindelijk valt het wel mee en zijn ook deze muren vrij gemakkelijk af te breken. Alleen betekent dat veel meer afval om weg te ruimen. Maar we zijn goed georganiseerd, hé: terwijl de ene afbreekt, raapt de andere alles op en brengt het naar de aanhangwagen beneden. Containerpark, here we come!
Het vals plafond uit dikke vezelplaten daarentegen… je wilt niet weten hoe zwaar dat weegt! Het mooie hout dat als kader diende bewaren we, want dat kunnen we later zeker nog gebruiken.
Het is een mooie ruimte nu alles open is!
De houten vloer
Op het eerste zicht zag de houten vloer er wel erg mooi uit, maar hij bewoog, kraakte enorm en lag totaal niet waterpas. Met pijn in het hart besluiten we daarom uiteindelijk om hem te verwijderen.
Amaai! Geen wonder dat hij niet goed lag… hij steunde op balken die allemaal verschillend van grootte waren. Die balken lagen op hun beurt op een heel oude vloer die duidelijk een heel bewogen leven achter de rug had.
Tussen beide lagen vinden we van alles: nagels, ijzerdraad, aarde, steentjes, stukken hout, knopen, glasscherven, lege notendoppen, aangevreten maïskolven en andere sporen van het verblijf van een langstaartige krakersbende… Jammer genoeg geen schat… We verwijderen minstens 300 kg vuil dat zich hier in de loop der jaren heeft opgehoopt!
We hadden je verwittigd: het zou een hele uitdaging worden! Maar we zijn fier dat het ons gelukt is en dat we dit allemaal zelf hebben kunnen doen!
En surprise! Tijdens de afbraakwerken deden we een paar mooie ontdekkingen. Daardoor hebben we een aantal van onze plannen voor de verdere werken aangepast. Maar nog even geduld, we vertellen je hier meer over in de volgende aflevering!
